europa - Najdziwniejsze zwierzęta świata | AutBar
1 2
 

europa

Poranne magazyny - Ptaki
W magazynach porannych stacji telewizyjnych ARD i ZDF oraz w Internecie przez dwa tygodnie na bieżąco podawano informacje o przelocie tych ptaków. Początkowo studiowanie tras ptasich wędrówek miało być częścią misji kosmicznej D2, pomysł jednak spalił na panewce po katastrofie Challengera w roku 1986. W końcu program udało się wdrożyć dzięki komercyjnemu, związanemu z satelitami systemowi lokacji i zbierania danych ARGOS (Advanced Research and Global Observation Satellite), administrowanemu wspólnie przez CNES (Centrę National dÉtudes Spatiales) we Francji oraz NASA i NOAA (National Oceanie and Atmospheric Administration) w USA. Finansowanie wzięło na siebie głównie Ministerstwo Ochrony Środowiska RFN. Programem kierowała Stacja Ornitologiczna Radolfzell wspólnie z Instytutem Ochrony Przyrody. W latach siedemdziesiątych system ARGOS służył początkowo do zbierania danych dotyczących morza i atmosfery. Obecnie korzysta już z niego wielu użytkowników i stosowany jest również w licznych programach związanych z ochroną środowiska. Centralna stacja w Europie, z której pobieramy nasze dane, znajduje się w Tuluzie. Po raz pierwszy biolodzy zaopatrzyli w nadajniki satelitarne duże zwierzęta wędrowne ponad 20 lat temu. Pierwsze ptaki mogli zacząć śledzić metodami telemetrycznymi w połowie lat osiemdziesiątych, gdy były już dostępne lżejsze nadajniki. Początkowo zakładano je dużym ptakom, takim jak orły i albatrosy, którym nie przeszkadzało noszenie co najmniej 200gramowego urządzenia. My sami wypróbowaliśmy tę technikę w roku 1990 na łabędziach czarnodziobych, lecących z nadajnikami z Holandii do lęgowisk w północnej Syberii, a później na sępie płowym w Hiszpanii. Badanie bocianów stało się możliwe dopiero wtedy, gdy pojawiły się radionadajniki ważące wraz ze wszystkimi akcesoriami znacznie mniej niż 100 g. Aparatura, którą obecnie stosujemy, ma masę zaledwie 35 g, co stanowi mniej więcej 1% wagi dorosłego bociana. Wiemy, że nadajniki w niczym ptakom nie przeszkadzają. Nadajnik wraz z plecaczkiem prawie całkowicie znika w piórach na grzbiecie ptaka. Widać jedynie baterię słoneczną i antenkę. Zasilane energią słoneczną nadajniki są nie tylko lżejsze niż dawne nadajniki na baterie, lecz również działają o wiele dłużej. Antenka sterczy na grzbiecie i bocian czyści ją jak dutkę pióra. Już samo tylko obrączkowanie pomogło w wyjaśnieniu wielu zagadek bocianich przelotów. Przez ponad 100 lat zaobrączkowano ponad 300 rys. bocianów białych i otrzymano ponad 35 rys. informacji powrotnych. Miejsca znalezienia obrączek pozwalają stwierdzić, że bocian biały leci do Afryki dwiema trasami. Trasa zachodnia prowadzi przez Gibraltar i Afrykę Zachodnią do Sahelu i dalej aż do Nigerii, trasa wschodnia wąskim korytarzem nad Bosforem, Izraelem i Synajem do sawann na południe od Sahary i następnie aż do RPA. Granica między lęgowiskami bocianów grupy wschodniej i zachodniej w Europie ciągnie się z północy Niemiec po Bawarię...

Mapa strony