metr - Najdziwniejsze zwierzęta świata | AutBar
1 2
 

metr

Legwan zielony
Legwan zielony to jeszcze jeden przedstawiciel rodziny legwanowatych. Spośród wszystkich legwanów żyjących obecnie na ziemskim globie wyróżnia się przede wszystkim tym, że jest z nich największy. Dorosłe osobniki osiągają bowiem długość ciała wynoszącą około dwóch metrów, natomiast masa ich ciała dochodzi do dziesięciu kilogramów. Trzeba brać oczywiście poprawkę na to, że są to rozmiary dotyczące samców, albowiem są one większe aniżeli samice. W warunkach naturalnych zwierzęta te występują w Amerykach Środkowej oraz Południowej. Nie są typowymi roślinożercami, albowiem od czasu do czasu nie pogardzą owadami czy też niewielkimi kręgowcami. Zaliczane są ponadto do gatunków nadrzewnych jaszczurek. Preferowanym przez nie biotopem są gęste lasy równikowe - tam lubią siedzieć w wysokich partiach drzew, najlepiej nad wodnymi zbiornikami. Należą do całkiem niezłych pływaków. Na lądzie nie lubią za bardzo przebywać, ale tu składają jaja. W chwili obecnej wyszczególnić można dwa podgatunki tych gadów...

Pytania - Ptaki
Wiele tych pytań to zarazem bardzo interesujące problemy badawcze. Mimo długich i intensywnych badań prowadzonych na całym świecie nadal bowiem bardzo niewiele wiemy o niektórych aspektach wędrówek ptaków. Do największych zagadek należy na przykład w dalszym ciągu kwestia, w jaki sposób ptaki w ogóle odnajdują drogę do swojej rodzinnej miejscowości. Nowe obserwacje bocianów, a także innych gatunków, dostarczają na ten temat kolejnych informacji. Nad tym, co się dzieje z ptakami w zimie, zastanawiano się od bardzo dawna. Arystoteles (384322 p.n.e.) przypuszczał, że jaskółki podobnie jak żaby zanurzają się na zimną porę roku w bagnie. Podobnie sądził szwedzki przyrodnik Karol Linneusz (17071778), lecz w jego czasach zaczęły się już pojawiać wątpliwości, podsycane przez relacje wracających z Afryki podróżników. Opowiadali oni na przykład, że gdy u nas trwa zima, w Afryce Zachodniej lub Południowej widuje się bociany białe i jaskółki dymówki, natomiast nie ma ich tam podczas naszego lata. Jak jednak udowodnić, że ptaki naprawdę podejmują tak dalekie wędrówki? Telemetria satelitarna zadziwiająco szybko znalazła zastosowanie w badaniach ornitologicznych mimo w dalszym ciągu wysokich kosztów. Dzięki niej naukowcy mogą towarzyszyć ptakom na długich odcinkach przelotów. Już wiele razy przekonaliśmy się, że nie docenialiśmy długości szlaków ich wędrówek. Łabędzie czarnodziobe, które spędzają zimę w Europie Zachodniej i składają jaja w północnej Syberii, rzeczywiście pokonują setki kilometrów bezpośrednio nad otwartymi wodami Bałtyku. Nieoczekiwane było także odkrycie, że sęp płowy wędruje z Pirenejów aż do środkowej Hiszpanii. Szczególne zdumienie francuskich badaczy wzbudził jednak fakt, że albatrosy wędrowne, mające tereny lęgowe na południowym Atlantyku w pobliżu Antarktydy na Wyspach Crozeta, szukając pożywienia, na przykład małych kałamarnic, przemierzają dziennie do tysiąca kilometrów. Nasi współpracownicy, Frank Brown z University of Utah i Craig Feibel z Rutgers University, wykazali, że przez większą część pliocenu (około 5.31.8 min lat temu) i wczesnego plejstocenu (1.80.7 min lat temu) w rejonie Turkana dominowała owa prarzeka. Tylko z rzadka pojawiało się w okolicy jezioro. W ciągu ostatnich 4 min lat poprzez szeroką równinę zalewową toczyła swe wody rozbudowana sieć rzeczna, niosąca osady do Oceanu Indyjskiego, a nie odkładająca ich w jeziorze. Skamieniałości z Allia Bay zlokalizowane są w jednym z koryt tego dawnego systemu rzecznego. Większość tamtejszych skamieniałości to obtoczone i zwietrzałe kości zwierząt wodnychryb, krokodyli, hipopotamów itp. które zostały uszkodzone, kiedy nurt niósł je spory kawał drogi w dół rzeki. Niektóre skamieniałości zachowały się jednak znacznie lepiej; są to szczątki zwierząt żyjących nad rzeką...

Mapa strony