Mieszkannko dla chomika - Najdziwniejsze zwierzęta świata | AutBar
1 2
 

Mieszkannko dla chomika

Chomika należy trzymać w solidnej i szczelnej klatce, z której sam się na zewnątrz nie wydostanie. Należy pamiętać, że jest to bardzo sprytne zwierzątko i gdy ucieknie z klatki może zamieszkać w najmniej spodziewanym miejscu w naszym domu powodując przy tym duże szkody, tj. może obgryźć książki, odzież czy też pościel. Może się też schować w szafie i obgryźć nam mebel. Najlepsza dla chomika jest zatem metalowa klatka z prętów lub bardzo mocnej siatki o drobnych oczkach. Chomika możemy również trzymać w dużym akwarium, ale musi być ono od góry nakryte np. zdejmowaną siatką. Klatka musi być bardzo szczelna, żeby zwierzątko nie mogło się wydostać. Chomik syryjski mimo, że jest pozbawiony umiejętności wspinania będzie cierpliwie trenował i gdy tylko będzie miał możliwość będzie próbował wydostać się na wolność. Pamiętajmy też, że odbijając się łapkami od podłoża chomik potrafi czasem skoczyć na wysokość nawet 30 cm. Jeśli więc trzymamy chomika w akwarium, to nie może być ono niższe niż 50 cm.

Wprawdzie odlatując i przylatując, często poruszają się tym samym wąskim korytarzem, czasami jednak obie trasy przelotu mogą się między sobą zdecydowanie różnić. Na razie nie wiemy, jakie parametry fizyczne bociany wykorzystują podczas nawigacji. Podobne wyniki przyniosły badania innych gatunków. Niektóre osobniki lecą na zimowiska i z powrotem zupełnie innymi drogami, a nawet zataczają olbrzymie pętle przypuszczalnie wybierają szlak o najkorzystniejszych warunkach środowiskowych. Pokonywanie ostatniego tysiąca kilometrów w linii prostej świadczy, że bociany dokładnie wiedzą, gdzie znajdują się ich tereny lęgowe. Już tylko 20 tys. par lęgowych KAŻDY PTAK WĘDROWNY Żyje na trzech obszarach: na lęgowisku, na terenach, na których się zatrzymuje w drodze i na zimowisku. W przypadku gatunków zagrożonych należy chronić wszystkie te trzy obszary. Bocian biały cierpi nie tylko w związku z rozwojem rolnictwa i zmianą stylu życia ludzi w Europie.

W roku 1978 Donald C. Johanson, pracujący obecnie w Insitute of Humań Origins w Arizona State University, wraz ze swymi współpracownikami opisał jeszcze jeden gatunek australopiteka. Zespół Johansona badał nieliczne kości i zęby hominidów znalezione w Laetoli, a także bogate i bardzo ważne zbiory skamieniałości z etiopskiego rejonu Hadar (w tym słynny szkielet Lucy). Nowy gatunek nazwano A. afarensis. Datowanie radiometryczne określiło jego zasięg chronologiczny na 3.62.9 min lat, co czyniło zeń najdawniejszy znany wówczas gatunek australopiteka. Ten wczesny gatunek został zbadany chyba najdokładniej spośród wszystkich opisanych dotąd australopiteków i z pewnością wzbudził w minionym trzydziestoleciu najwięcej kontrowersji. Spierano się o wiele spraw: czy A. afarensis naprawdę różni się w istotny sposób od A. africanus z południa Afryki; czy w Hadarze żył jeden gatunek, czy więcej; czy skamieniałości z Etiopii należały do tego samego gatunku co tanzańskie; czy okazy zostały poprawnie zdatowane.

Tagi: gatunek,klatka,chomik | Mapa strony